Bir trafik kazasında, failin eyleminin bilinçli taksir mi yoksa olası kast mı olduğu konusunda tereddüt yaşanması halinde, ceza hukukunun hangi temel ilkesi uyarınca karar verilmelidir?

Bu durumda, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi uyarınca karar verilmelidir. Olası kast, bilinçli taksire göre daha ağır bir kusurluluk derecesi ve daha ağır bir cezai yaptırım öngörür. Eğer dosyadaki deliller, failin neticeyi kabullendiğini, umursamadığını ve 'olursa olsun' dediğini şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlamıyorsa, yani olası kast ile bilinçli taksir arasında bir tereddüt varsa, sanık lehine olan durum, yani 'bilinçli taksir' kabul edilmelidir. Failin aleyhine olan ağırlaştırıcı bir durumun, şüpheye dayanılarak uygulanması bu temel ilkeye aykırı olur.