Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin kararlarında, işe iade davalarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi söz konusu olduğunda 'şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı' kabul edilmesinin temel gerekçeleri nelerdir?

Yargıtay'ın bu kabulünün temel gerekçeleri şunlardır: 1) Gerçeğin Tam Olarak Ortaya Çıkarılması: Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığının tespiti, her iki tarafın da davada yer alarak kendi delillerini sunması ve savunma yapmasıyla mümkündür. 2) Hukuki Dinlenilme Hakkının Korunması (HMK m. 27): Muvazaa iddiasından veya ilişkinin niteliğinden doğrudan etkilenecek olan her iki işverenin de davada taraf olarak dinlenilmesi, adil yargılanma hakkının (AİHS m. 6) bir gereğidir. Taraflardan birinin yokluğunda verilen karar, onun hukuki dinlenilme hakkını ihlal eder. 3) Usul Ekonomisi: Davanın sadece birine açılıp sıfat yokluğundan reddedilmesi, davacının hak düşürücü süreyi kaçırma riskini doğurur ve yeni bir dava açılmasını gerektirir. Tüm ilgililerin tek bir davada toplanması, bu sakıncaları önler. (Bkz: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, Esas : 2017/898, Karar : 2017/1124)