Dolu olduğunu unuttuğunu söylediği av tüfeğini, uyarılara rağmen maktulün bacağına doğrultup ateş ederek ölüme neden olan sanığın eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/389 K. sayılı kararında neden 'olası kastla insan öldürme' olarak kabul edilmiştir? Karardaki 'kabullenme' unsurunu somut olaya göre açıklayınız.

YCGK'nın 2014/389 K. sayılı kararında eylem 'olası kastla insan öldürme' olarak kabul edilmiştir çünkü sanık, bir dizi tehlikeli davranışı peş peşe sergilemiş ve ortaya çıkması muhtemel ölüm neticesine kayıtsız kalmıştır. Kararın gerekçeleri şunlardır: 1) **Silahın Niteliği ve Mesafesi:** Kullanılan av tüfeği öldürmeye elverişlidir ve atış mesafesi yakındır. 2) **Uyarılara Aldırmama:** Sanık, hem maktulün hem de tanığın 'tüfek dolu olabilir' uyarılarına aldırış etmemiştir. 3) **Hedef Alma:** Silahı rastgele değil, doğrudan maktulün bacağına doğrultmuştur. 4) **Öngörü ve Kabullenme:** Sanık, bu şartlarda ateş ettiğinde saçmaların bacağa isabet edeceğini, yakın mesafeden ölümcül bir etki yaratabileceğini ve sağlık kuruluşlarına uzaklık nedeniyle ölümün muhtemel olduğunu öngörmüş, buna rağmen ateş ederek bu sonucu göze almış ve kabullenmiştir. Bu durum 'olursa olsun' şeklinde bir kayıtsızlığı gösterdiğinden, eylem olası kast olarak nitelendirilmiştir. (Bkz: Yargıtay CGK 2014/1-314 E., 2014/389 K. sayılı kararı, Olası Kast - Bilinçli Taksir makalesi)