Mahkemenin, tanığa soru sormak isteyen sanık veya müdafiinden sorularını 'yazılı olarak' vermesini istemesi, CMK m. 201'de düzenlenen 'doğrudan soru sorma' hakkı açısından nasıl değerlendirilmelidir?

Bu durum, CMK m. 201'de düzenlenen doğrudan soru sorma hakkının açık bir ihlalidir. CMK m. 201, taraflara (vekil ve müdafilere), tanıklara, bilirkişilere ve diğer sanıklara 'doğrudan' soru yöneltme hakkı tanımıştır. 'Doğrudanlık' ilkesi, soruların araya mahkeme gibi bir filtre girmeden, anlık olarak ve sözlü bir şekilde sorulmasını ifade eder. Soruların yazılı olarak istenmesi, bu doğrudanlığı ortadan kaldırır, savunmanın anlık tepki verme, çapraz sorgu yapma ve tanığın çelişkilerini o anda ortaya çıkarma imkanını yok eder. Bu, soru sorma hakkını anlamsızlaştıran ve savunma hakkını kısıtlayan ağır bir usul hatasıdır. Yargıtay 16. Ceza Dairesi kararında da bu durum bir hukuka aykırılık olarak tespit edilmiştir. (Bkz: Yargıtay 16. Ceza Dairesi 2015/4672-1 E. Karar İncelemesi, yargitayin-ceza-muhakemesi-uzerine-verdigi-bir-kararin-incelenmesi.html)