Gerekçeli kararın CMK m. 230'a uygun gerekçeyi içermemesi, CMK m. 289/1-g uyarınca mutlak hukuka aykırılık halidir. Yargıtay'ın bu denetimi yapabilmesi için, maddi soruna (vaka analizine) ne ölçüde girmesi gerekir?

Yargıtay'ın gerekçeyi denetlemesi, maddi soruna belirli bir ölçüde girmesini zorunlu kılar. Bu denetim, sadece gerekçenin şeklen var olup olmadığını kontrol etmek değildir. Yargıtay, CMK m. 230'un gerektirdiği unsurların kararda yer alıp almadığını incelerken; - Hükme esas alınan ve reddedilen delillerin neler olduğunun belirtilip belirtilmediğini, - Bu delillerin neden kabul edilip, diğerlerinin neden reddedildiğinin tartışılıp tartışılmadığını, - Ulaşılan kanaat ile dosyadaki deliller arasında mantıksal bir tutarlılık ve bütünlük olup olmadığını, - Sanığın fiili ve bunun hukuki nitelendirmesinin dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetler. Bu denetim, mahkemenin yerine geçip delil takdiri yapmak anlamına gelmez, ancak mahkemenin ulaştığı vicdani kanaatin, dosyadaki verilere dayanan, akla uygun, denetlenebilir ve makul bir gerekçeye sahip olup olmadığını kontrol etmektir. Bu nedenle gerekçe denetimi, kaçınılmaz olarak maddi soruna ilişkin tespitlerin incelenmesini gerektirir. (Bkz: Ceza Genel Kurulu - Karar: 2020/194, temyiz-nedeni-temyiz-dilekcesinde-temyiz-sebebi-gosterilmemesi.html)