Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2016/2503 K. sayılı kararında, mağdurun içinde yaşadığı sosyal şartların ve çaresizliğinin, TCK m. 103/1-b'deki 'iradeyi etkileyen başka bir neden' olarak kabul edilmemesinin gerekçesi nedir?

Yargıtay bu kararında, kanun koyucunun 'çaresizlikten yararlanma' halini TCK m. 80 (insan ticareti) ve m. 227 (fuhuş) gibi suçlarda özel olarak bir unsur veya nitelikli hal olarak düzenlediğini, ancak TCK m. 103'te böyle bir düzenlemeye yer vermediğini belirtmiştir. Mağdurun sosyal çaresizliğinin 'iradeyi etkileyen başka bir neden' olarak kabul edilmesinin, kanunda olmayan bir unsurun kıyas yoluyla genişletici yorumlanması anlamına geleceğini ve bunun 'suç ve cezada kanunilik' ilkesine aykırı olacağını ifade etmiştir.