Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2013/9439 K. sayılı kararında, cinsel eylemlerin zorla gerçekleştiğine dair 'şüpheden uzak kesin ve yeterli kanıya ulaşılamadığı' belirtilerek suç vasfı TCK m.104'e indirilmiştir. Bu durumda ispat yükü kime aittir?

Ceza muhakemesinde ispat yükü iddia makamına (Cumhuriyet savcısına) aittir. Sanık, suçsuzluğunu ispat etmekle yükümlü değildir (masumiyet karinesi). Karara konu olayda, eylemin zorla (cebir ve tehditle) işlendiği, yani TCK m.103 kapsamına girdiği iddiası, iddia makamı tarafından 'şüpheden uzak, kesin ve yeterli' delillerle ispat edilmelidir. Kararda, mağdurun çelişkili beyanları ve hayatın olağan akışına aykırı anlatımları nedeniyle bu ispatın yapılamadığı, dolayısıyla olayın zorla gerçekleştiği hususunun şüpheli kaldığı belirtilmiştir. 'Şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gereği, bu şüpheli durum sanık lehine yorumlanmış ve eylemin rızaya dayalı olduğu (TCK m.104) kabul edilmiştir.