Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2014/5695 K. sayılı kararında, mağdurenin ilk cinsel ilişkinin şantajla, sonrakilerin ise rızayla olduğu yönündeki beyanlarına neden itibar edilmemiştir?

Kararda, mağdurenin beyanlarındaki kendi içindeki çelişkiler ve hayatın olağan akışına aykırılıklar nedeniyle beyanlarına itibar edilmemiştir. Mağdur, ilk ilişkinin şantajla olduğunu, ancak daha sonra sevgili olup evlenme ümidiyle rızasıyla ilişkiye devam ettiğini belirtmiştir. Olayın intikalinin ayrıldıktan çok sonra, mağdurun evden kaçması üzerine olması, sanığın sürekli rıza savunması yapması ve mağdurun zorlama iddiasına rağmen darp cebir izi bulunmaması gibi hususlar, şantaj ve tehdit iddiasını şüpheli hale getirmiştir. Yargıtay, bu çelişkiler ve olgular karşısında, cebir ve tehdide ilişkin 'şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil' bulunmadığı sonucuna varmış ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği tüm eylemlerin rıza dahilinde (TCK m.104 kapsamında) gerçekleştiğini kabul etmiştir.