TMK m.7/2'nin son cümlesinde yer alan ve belirli eylemleri (slogan atma, amblem taşıma vb.) düzenleyen (b) bendi için, fıkranın ilk cümlesindeki 'cebir, şiddet veya tehdidi övme/meşru gösterme' şartının aranıp aranmayacağı hususundaki Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun çoğunluk görüşü ile karşı oy görüşünü açıklayınız.

Bu husus uygulamada tartışmalıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.02.2020 tarihli, 2016/729 E. sayılı kararında çoğunluk görüşü, fıkranın sonundaki atfın sadece cezaya yönelik olduğu, dolayısıyla (b) bendinde sayılan slogan atma, amblem taşıma gibi eylemler için fıkranın başındaki 'cebir, şiddet veya tehdidi övme/meşru gösterme' unsurunun aranmayacağı yönündedir. Karşı oy görüşü ise, kanun değişikliğinin amacının AİHM içtihatlarına uyum sağlamak olduğunu, bu nedenle (b) bendindeki eylemlerin de propaganda suçu sayılabilmesi için mutlaka şiddeti övme, meşru gösterme veya teşvik etme niteliği taşıması gerektiğini savunmaktadır. Aksi yorumun, kanun değişikliğinin amacını boşa çıkaracağını ve ifade özgürlüğünü orantısız şekilde kısıtlayacağını belirtmektedir. İlgili makalede de karşı oy görüşünün daha isabetli olduğu savunulmaktadır.