Ceza muhakemesinde mahkemenin, iddianamede anlatılan fiili, iddia ve savunmalardan farklı bir şekilde nitelemesi hangi ilkenin bir sonucudur ve bu yetkinin sınırı nedir?

Mahkemenin, iddianamede anlatılan fiili hukuken farklı nitelemesi (örneğin hırsızlık olarak açılan davayı güveni kötüye kullanma olarak nitelemesi), 'mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir' (CMK m.225/2) ilkesinin bir sonucudur. Bu, mahkemenin hukuki meselelerdeki egemenliğini ve 'jura novit curia' (mahkeme hukuku re'sen uygular) ilkesini yansıtır. Ancak bu yetkinin sınırı, CMK m.226'da düzenlenen 'ek savunma hakkı'dır. Mahkeme, sanığa bu yeni hukuki nitelemeye karşı savunma yapma imkanı vermeden mahkumiyet hükmü kuramaz. Aksi halde, savunma hakkı kısıtlanmış olur.