Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2014/3166 E. sayılı kararında, sanığın mağdure ile ilk cinsel ilişkiyi şantajla, sonraki ilişkileri ise rızayla gerçekleştirdiği iddiası karşısında, mahkemenin olayı 'reşit olmayanla cinsel ilişki' suçu olarak kabul etmesinin temel gerekçesi nedir?

Kararın temel gerekçesi, mağdurenin beyanlarındaki çelişkiler ve hayatın olağan akışına aykırılıklardır. Mağdure, ilk eylemin şantajla olduğunu iddia etse de, sonrasında sanıkla defalarca rızasıyla birlikte olması, sanığın yanına tekrar tekrar gitmesi gibi davranışlar, ilk eylemde de cebir, tehdit veya şantajın varlığı konusunda 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği mahkemede kesin bir kanaat oluşmasını engellemiştir. Yargıtay, mağdurenin kendi içindeki çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı beyanları dışında, zor kullanıldığına dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığını belirterek, tüm eylemlerin rızaya dayalı TCK m.104 kapsamında değerlendirilmesi ve şikayet süresinin geçmiş olması nedeniyle davanın düşürülmesi gerektiğine işaret etmiştir.