Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/706 K. sayılı kararındaki karşı oyda, hırsızlık amacıyla olay yerine gelen ve şoför koltuğunda oturmayan sanığın, diğer sanığın aracı maktulün üzerine sürmesiyle başlayan olaydaki sorumluluğu neden TCK m. 83 kapsamında değerlendirilmiştir?

Karşı oya göre, sanıkların olay yerine hırsızlık amacıyla gelmeleri, öldürme suçu konusunda önceden bir fikir ve irade birliği içinde olmadıklarını göstermektedir. Bu nedenle, şoför olan sanığın ani gelişen çarpma eylemine diğer sanığın TCK m. 37 (müşterek faillik) kapsamında katıldığı söylenemez. Karşı oya göre, bu sanığın sorumluluğu, çarpma eylemi gerçekleştikten sonra başlamaktadır. Maktulün çarpma sonrası canlı olduğu ve araç altında kaldığı anlaşıldığından, sanığın bu tehlikeli durumu (TCK m. 83/2-b: önceden gerçekleştirilen davranış) yaratanlardan biri olarak, maktulün kurtarılması için yardım etme veya bildirimde bulunma yükümlülüğü (garantörlüğü) doğmuştur. Bu yükümlülüğünü ihmal ederek maktulü ölüme terk etmesi, eyleminin TCK m. 83 kapsamında 'ihmal suretiyle kasten öldürme' suçunu oluşturduğunu düşündürmektedir.