Yargıtay, hırsızlık suçlamasıyla yargılanan ve suça konu aracı kimliği belirsiz bir kişiden 'emanet aldığını' savunan bir sanığın eylemini, hangi gerekçelerle hırsızlık suçu olarak kabul etmiştir?

Metinde atıf yapılan Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/308 K. sayılı kararında, sanığın bu savunmasına itibar edilmemesinin gerekçeleri şunlardır: 1) Savunmanın Hayatın Olağan Akışına Aykırılığı: Sanığın, kimlik bilgilerini ve adresini bilmediği birinden değerli bir aracı emanet alması hayatın olağan akışına aykırıdır. 2) Çaba Göstermeme: Sanığın, kendisini suçlamadan kurtaracak olan bu kişinin bulunması için etkin bir çaba göstermemesi, savunmasının inandırıcılığını azaltır. 3) Suçtan Kurtulma Çabası: Sanığın sabıkalı geçmişi ve adli tecrübesi dikkate alındığında, bu tür soyut bir beyanın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilir. Bu gerekçelerle Yargıtay, sanığın eyleminin suç eşyasını kabul etme değil, hırsızlık suçunu oluşturduğuna karar vermiştir.