Yargıtay, bir sanığın Kürtçe ifade vermek istemesi ancak mahkemenin Türkçe bildiği gerekçesiyle bunu reddetmesi durumunu, 6411 sayılı Kanun değişikliği öncesi dönem için nasıl değerlendirmiştir?

Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2014/10592 sayılı kararında, sanığın Türkçe bildiği halde Kürtçe savunma yapmak istemesi ve mahkemenin bunu reddetmesi, CMK m. 202'ye 4. fıkranın eklendiği 2013 yılı öncesi için savunma hakkının kısıtlanması olarak görülmemiştir. O tarihteki mevzuata göre tercüman, sadece meramını anlatacak kadar Türkçe bilmeyenler için zorunluydu. Sanığın bu talebi, susma hakkını kullanması olarak yorumlanmıştır.