Hakaret suçunda, TCK m. 127'de düzenlenen 'isnadın ispatı' bir hukuka uygunluk nedenidir. Ancak aynı maddenin ikinci fıkrası, 'İsnat edilen ve ispat olunan fiilin bir suç oluşturması halinde, bu suçtan dolayı kişiye kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı verilmiş olması halinde, isnat ispatlanmış sayılır. Bunun dışındaki hallerde isnadın ispat isteminin kabulü, ancak isnat olunan fiilin doğru olup olmadığının anlaşılmasında kamu yararı bulunmasına veya şikayetçinin ispata rıza göstermesine bağlıdır.' demektedir. Bu hükmü, 'hırsız' ve 'rüşvetçi' kelimeleri üzerinden somutlaştırarak açıklayınız. Bir kişiye 'hırsız' demenin ispatı ile 'rüşvetçi' demenin ispatı arasında, 'kamu yararı' kriteri açısından bir fark var mıdır?
TCK m. 127'deki bu düzenleme, kişilerin geçmişteki hatalarının veya suçlarının sürekli olarak yüzlerine vurulmasını engelleyerek onların 'unutulma hakkını' ve özel hayatını korumak ile kamunun belirli gerçekleri bilmesindeki yarar arasında bir denge kurar. 'Hırsız' İsnadının İspatı: Bir kişinin, daha önce işlediği bir hırsızlık suçundan dolayı kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı varsa ve birisi ona bu mahkumiyete atfen 'sen hırsızsın' derse, bu isnat zaten TCK m. 127/2 uyarınca ispatlanmış sayılır ve hakaret suçu oluşmaz. Ancak, hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olmayan birine 'hırsız' denirse, bu isnadın ispat edilebilmesi için ya şikayetçinin (yani 'hırsız' denilen kişinin) 'evet, bu iddianın doğruluğu araştırılsın' diye rıza göstermesi ya da mahkemenin bu iddianın araştırılmasında bir 'kamu yararı' görmesi gerekir. Genellikle, sıradan bir hırsızlık iddiasının araştırılmasında, tarafların kişisel çekişmesinin ötesinde bir 'kamu yararı' görülmez. Bu nedenle, şikayetçi rıza göstermezse, sanığın 'ben bu iddianın doğruluğunu ispat edeceğim' talebi mahkemece kabul edilmez ve sanık hakaretten cezalandırılır. 'Rüşvetçi' İsnadının İspatı: Durum, bir kamu görevlisine 'rüşvetçi' denildiğinde farklılaşır. Rüşvet, kamunun idareye olan güvenini sarsan, kamusal bir görevin kötüye kullanılmasını içeren çok ciddi bir suçtur. Bir kamu görevlisinin rüşvet alıp almadığı iddiasının araştırılması, sadece tarafları değil, tüm toplumu ve kamu idaresinin şeffaflığını ilgilendirir. Bu nedenle, bir kamu görevlisine yönelik 'rüşvetçi' isnadının doğru olup olmadığının anlaşılmasında, şikayetçinin rızası olmasa bile, genellikle bir 'kamu yararı' bulunduğu kabul edilir. Mahkeme, bu durumda sanığın isnadını ispat etme talebini kabul edebilir ve bu yönde delil toplayabilir. Eğer sanık, kamu görevlisinin rüşvet aldığını ispatlarsa, hakaret suçundan cezalandırılmaz. Sonuç: İki kelime arasındaki temel fark, isnat edilen fiilin niteliğinden ve kamusal öneminden kaynaklanır. Hırsızlık genellikle kişisel bir malvarlığı suçuyken, rüşvet kamusal bir yozlaşma suçudur. Bu nedenle, ikincisinin araştırılmasında 'kamu yararı' bulunma olasılığı çok daha yüksektir.