Yargıtay'ın 'meziyetsiz, karaktersiz' (Y18CD-K.2017/11006) ifadesi ile 'kişiliği bozuk bir insan' (Y4CD-K.2024/1887) ifadelerinin her ikisini de hakaret saymamasının ortak mantığı, bu ifadelerin hangi niteliğe sahip olarak görülmesidir?

Her iki ifadenin de hakaret sayılmamasının ortak mantığı, bu sözlerin 'somut bir fiil isnadı' veya 'doğrudan bir sövme' içermemesi, bunun yerine kişinin karakterine ve kişiliğine yönelik 'soyut, genel ve sübjektif bir değer yargısı' niteliğinde görülmesidir. Yargıtay, 'meziyetsiz', 'karaktersiz', 'kişiliği bozuk' gibi ifadeleri, muhatabın onurunu hukuken korunması gereken düzeyde rencide etmekten çok, ona yönelik olumsuz bir kanaati veya eleştiriyi dile getiren 'kaba hitap tarzı' olarak değerlendirmektedir. Bu tür soyut nitelemeler, doğruluğu veya yanlışlığı ispatlanabilir nitelikte olmadığından ve belirli bir eyleme dayanmadığından, hakaret suçunun maddi unsurunu oluşturacak ağırlıkta görülmemektedir.