Bir ceza davasında, sanığın eyleminin TCK m. 244/2 (verileri yok etme) suçunu oluşturduğu kabul edilmiş, ancak hükmün gerekçesinde sanığın eyleminin TCK m. 244/1 (sistemi engelleme) suçunu oluşturduğu belirtilmiştir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/25865 sayılı kararında bu durum nasıl nitelendirilmiş ve neden bir bozma nedeni sayılmıştır?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, bu durumu 'gerekçeyle hükmün karıştırılması' olarak nitelendirmiş ve bir bozma nedeni saymıştır. Bunun nedeni, CMK m. 230'da düzenlenen 'hükmün gerekçesi' ve m. 232'de düzenlenen 'hükmün içeriği' kurallarının ihlal edilmesidir. Hükmün gerekçesi, mahkemenin ulaştığı sonucun dayanaklarını, delillerin tartışılmasını ve hukuki nitelendirmeyi mantıksal bir tutarlılık içinde açıklamalıdır. Hüküm fıkrası ise, bu gerekçeye uygun olarak, sanığın hangi kanun maddesinden cezalandırıldığını net bir şekilde göstermelidir. Gerekçede eylemin 244/1'i oluşturduğunu söyleyip, hüküm fıkrasında 244/2'den ceza vermek, hüküm ile gerekçe arasında açık bir çelişki yaratır. Bu durum, kararın denetimini imkansız hale getirdiği ve adil yargılanma hakkının bir unsuru olan 'gerekçeli karar hakkını' ihlal ettiği için bir bozma nedenidir.