TCK m. 103/3-d uyarınca, cinsel istismar suçunun 'vasi, eğitici, öğretici, bakıcı...' gibi kişiler tarafından işlenmesi cezayı ağırlaştıran bir nedendir. Bu nitelikli halin temelinde yatan hukuki mantık nedir?

Bu nitelikli halin temelinde yatan hukuki mantık, failin, mağdur çocuk üzerindeki 'özel bir güven ve himaye ilişkisini kötüye kullanması'dır. Kanunda sayılan kişiler (vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruyucu aile, sağlık hizmeti veren veya gözetim yükümlülüğü bulunanlar), meslekleri veya hukuki statüleri gereği çocuğa bakmak, onu korumak, eğitmek ve gelişimini sağlamakla yükümlüdürler. Çocuk, bu kişilere karşı doğal bir güven duyar ve kendisini onların yanında güvende hisseder. Failin, bu özel güven ilişkisini ve çocuğun savunmasızlığından kaynaklanan kolaylığı istismar ederek suçu işlemesi, eylemin haksızlık içeriğini artırmaktadır. Kanun koyucu, bu özel güven ilişkisine ihanet edilmesini, suçun daha ağır cezalandırılmasını gerektiren bir neden olarak kabul etmiştir.