HMK m. 255 kapsamında tanığa itiraz edildiğinde, mahkemenin tanık beyanını değerlendirirken kullanacağı takdir yetkisinin sınırları nelerdir? Mahkeme, sırf tanığın davacıyla akraba olduğu için beyanını tamamen yok sayabilir mi?

Mahkemenin takdir yetkisi mutlak ve sınırsız değildir. Sınırları, mantık, hayatın olağan akışı ve dosyadaki diğer delillerdir. HMK m. 255, tanığın beyanının doğruluğuna şüphe düşüren bir durumun (menfaat, husumet, akrabalık vb.) varlığı halinde, mahkemenin bu durumu delilleri serbestçe takdir ederken (HMK m. 198) göz önünde bulundurmasını sağlar. Ancak mahkeme, sırf tanığın davacıyla akraba olması gibi bir nedenle, başka hiçbir somut gerekçe veya çelişki olmaksızın tanığın beyanını tamamen yok sayamaz. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre (örneğin Yargıtay 2. HD K.2018/6856), akrabalık tek başına tanıklığı değerden düşüren bir sebep değildir. Mahkeme, tanığın beyanını, dosyadaki diğer delillerle (belgeler, diğer tanık anlatımları, bilirkişi raporu vb.) karşılaştırmalı, beyanda çelişki olup olmadığını incelemeli ve kararının gerekçesinde tanık beyanına neden itibar edip etmediğini somut gerekçelerle açıklamak zorundadır. Soyut bir gerekçeyle beyanı yok saymak, takdir yetkisinin kötüye kullanılması anlamına gelir.