Anayasa Mahkemesi'nin 2022/70 sayılı kararında, vergi kanunları uyarınca iadesi talep edilen vergilere ilişkin davalarda, dava konusu tutarın %50'si oranında teminat alınmadan YD kararı verilemeyeceğini öngören kural neden Anayasa'ya aykırı bulunmuştur?

Anayasa Mahkemesi, bu kuralı iki temel nedenle Anayasa'ya aykırı bulmuştur: 1) Telafisi Güç veya İmkansız Zarar Şartını Etkisiz Kılması: Anayasa m. 125'e göre YD kararının şartlarından biri telafisi güç veya imkansız zararların doğmasıdır. Bir davacının, ödediği verginin iade edilmemesi nedeniyle bu tür bir zarara uğrayacağı kabul edilse bile, ondan ayrıca dava konusu tutarın %50'si gibi yüksek bir oranda teminat istenmesi, bu şartı anlamsız ve işlevsiz hale getirmektedir. Zaten mali zorluk içinde olan bir davacıdan ek teminat istenmesi, YD kurumunun amacına aykırıdır. 2) Takdir Yetkisini Ortadan Kaldırması ve Ölçülülük: Kural, idari yargı hakimine somut olayın özelliklerine göre teminat alıp almama veya miktarını belirleme konusunda hiçbir takdir yetkisi tanımamaktadır. Ayrıca, adli yardımdan yararlanma gibi bir güvenceye de yer vermemektedir. Bu mutlak ve katı düzenleme, YD kurumunun etkinliğini azaltmakta, kişilere aşırı bir külfet yüklemekte ve ölçülülük ilkesini ihlal etmektedir.