YCGK 2013/599 sayılı kararında, sanıklar hakkında verilen hapis cezasının TCK m. 61/7 uyarınca otuz yılı aşamayacağının dikkate alınmaması bir bozma nedeni olarak sayılmıştır. TCK m. 61/7'nin bu bağlamdaki işlevi nedir?

TCK m. 61/7, cezanın belirlenmesinde bir üst sınır getiren bir kuraldır. Bu fıkraya göre, süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı sanık hakkında belirlenen sonuç ceza, otuz yıldan fazla olamaz. Somut olayda, sanıklar hem uyuşturucu madde ihracı (TCK m. 188) hem de örgüt üyeliği/kurma (TCK m. 220) gibi birden fazla suçtan veya TCK m. 188'in çeşitli fıkralarının (örneğin fıkra 4 ve 5) birlikte uygulanması sonucu çok yüksek hapis cezaları almış olabilirler. Yargıtay, bu tür durumlarda, tüm artırım ve indirimler uygulandıktan sonra ortaya çıkan nihai süreli hapis cezasının 30 yılı geçemeyeceğini hatırlatarak, bu kuralın ihlal edilmesini bir bozma nedeni olarak görmüştür. Bu, kanunun ceza adaletini ve cezanın bireyselleştirilmesini sağlama amacının bir parçasıdır.