YCGK 2013/599 sayılı kararında, 'uyuşturucu madde ticareti' suçundan alınan iletişimin denetlenmesi kararının, 'suç işlemek amacıyla örgüt kurma' suçu için delil olarak kullanılıp kullanılamayacağı tartışmasında, Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ve karşı oy arasındaki temel görüş ayrılığı nedir?

Bu karardaki temel görüş ayrılığı, CMK m. 135/6'daki katalog suçlar listesinin yorumlanmasına ilişkindir. Özel Daire çoğunluğu, dinleme kararının sadece verildiği suç (uyuşturucu madde ticareti) için delil olabileceğini, katalogda yer alsa bile başka bir suç olan örgüt kurma (TCK m. 220) için doğrudan delil olarak kullanılamayacağını, zira örgüt suçu için ayrı bir dinleme kararı olmadığını savunmuştur. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ve karşı oy ise, soruşturmanın en başından 'örgütlü olarak uyuşturucu madde kaçakçılığı' suçundan başlatıldığını, CMK m. 135'in suçun türünün belirtilmesini yeterli gördüğünü, soruşturma başında suç vasfının kesin olarak ayrılamayacağını ve elde edilen delillerin aynı soruşturma kapsamındaki birbiriyle bağlantılı diğer katalog suçlar (hem TCK m. 188 hem de TCK m. 220) için de hukuka uygun delil olarak kabul edilmesi gerektiğini savunmuştur. Ceza Genel Kurulu da bu ikinci görüşü benimseyerek delillerin hukuka uygun olduğuna karar vermiştir.