Soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısının tanığa yemin verme yetkisi, CMK m. 54/2'de düzenlenmiş olmasına rağmen, madde gerekçesinde neden 'ayrık hallerde' ve 'istisna' olarak nitelendirilmektedir?

Cumhuriyet savcısının soruşturma evresinde tanığa yemin verebilmesi, CMK m. 54/2'de açıkça düzenlenmiştir. Ancak madde gerekçesinde bu durum 'ayrık hallerde' ve 'istisna' olarak nitelendirilir. Bunun temel sebebi, ceza muhakemesinin 'doğrudan doğruyalık' (vasıtasızlık) ilkesidir. Bu ilkeye göre, esas hakkında hüküm verecek olan hâkim, tanığı bizzat dinlemelidir. Savcının yeminli tanık dinlemesi, bu ilkeye bir istisna teşkil eder. Gerekçede bu istisnanın kabul edilme nedeni olarak, hastalık gibi bir nedenle tanığın duruşmada bulunamayacağının anlaşıldığı hallerde istinabe yoluyla dinlenmesi ve ceza tehdidi altında doğruyu söylemesini sağlayarak davaları hızlandırmak amacı gösterilmiştir. Ayrıca, ilk soruşturmanın kaldırılmasının da bir sonucu olarak bu yetkinin tanındığı belirtilmiştir (CMK m. 54 Gerekçesi).