Ticareti terk suçundan (İİK m. 337/a) yargılanan bir sanığın savunması alınmadan, sadece icra dosyasındaki 'adresten taşındı/tanınmıyor' şerhine ve başka bir dosyadaki ikrarına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi, hangi temel yargılama ilkelerinin ihlalidir?

Bu durum, birden fazla temel yargılama ilkesinin ihlalidir: 1) Savunma Hakkı (Anayasa m. 36, CMK m. 147): Sanığın savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilmesi, en temel hak olan savunma hakkının açıkça kısıtlanmasıdır. Sanığa, aleyhindeki iddialara cevap verme ve kendi delillerini sunma imkanı tanınmamıştır. 2) Doğrudan Doğruyalık (Vasıtasızlık) İlkesi (CMK m. 217): Mahkeme, delilleri (özellikle sanığın beyanını) araya bir vasıta girmeden, doğrudan doğruya değerlendirmelidir. Başka bir dosyadaki tutanağa veya icra memurunun şerhine dayanarak karar vermek bu ilkeyi ihlal eder. 3) Yüz Yüzelik İlkesi: Sanığın duruşmada hazır bulunarak iddia ve delillere karşı doğrudan beyanda bulunma hakkı elinden alınmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/11-106 E., 2014/414 K. sayılı kararı da, sanığın savunması alınmadan ve ikrarın ilgili dava ile bağlantısı netleştirilmeden verilen mahkumiyet kararının eksik araştırmaya dayalı olduğunu ve bozulması gerektiğini belirtmektedir.