Davacının beraat ettiği bir ceza davasında, CMK m. 144/1-e uyarınca 'Adlî makamlar huzurunda gerçek dışı beyanla suç işlediğini veya suça katıldığını bildirerek gözaltına alınmasına veya tutuklanmasına neden olanlar' tazminat isteyemez. Bir sanığın soruşturma aşamasında suçu ikrar etmesi, ancak kovuşturma aşamasında bu ikrarından dönerek beraat etmesi halinde, bu madde onun tazminat talep etmesine engel olur mu?

Evet, engel olur. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2023/2005 K. sayılı kararında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/157 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, CMK m. 144/1-e'nin uygulanması için kişinin mahkum olması şart değildir. Kişinin, adli makamlar önünde (savcılık veya sorgu hakimliği) suçu işlediğine dair 'gerçek dışı bir beyanda' bulunarak kendi tutuklanmasına 'neden olması' yeterlidir. Sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı, tutuklama tedbirinin uygulanmasında kuvvetli suç şüphesinin varlığına dair önemli bir delil olarak değerlendirilir. Dolayısıyla sanık, kendi beyanıyla tutuklanmasına bizzat sebebiyet vermiştir. Sonradan yargılamada bu beyanından dönmesi ve delil yetersizliğinden beraat etmesi, başlangıçtaki bu 'şahsi kusurunu' ortadan kaldırmaz ve tazminat talep etme hakkını engeller.