5271 sayılı CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, delillerin hukuka uygunluğu açısından ceza yargılamasına hangi temel kuralı getirmiştir?

Bu bent, ceza yargılamasının en temel ilkelerinden biri olan 'hukuka aykırı delillerin reddi' veya 'delil yasakları' kuralını getirmiştir. CMK m. 206(2)(a), 'ortaya konulmak istenen delilin kanuna aykırı olarak elde edilmiş olması' halinde, bu delilin mahkeme tarafından reddedileceğini hükme bağlar. Bu kural, CMK m. 217(2)'deki 'Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' hükmüyle birlikte, yargılamada sadece hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delillerin kullanılabileceğini, hukuka aykırı delillerin (örneğin işkenceyle alınan ifade, usulsüz aramayla elde edilen eşya) hükme esas alınamayacağını kesin bir dille ifade eder. Bu, adil yargılanma hakkının ve hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir.