İftira suçu ile hakaret suçu (TCK m. 125) arasındaki ayrımı, isnat edilen fiilin 'ispat edilebilirliği' açısından değerlendiriniz.

İki suç arasındaki temel ayrımlardan biri de budur. İftira suçunda (TCK m. 267), mağdura 'somut bir fiil' (hırsızlık yapmak, rüşvet almak gibi) isnat edilir. Bu fiilin varlığı ya da yokluğu, maddi delillerle araştırılabilir, soruşturulabilir ve ispatlanabilir niteliktedir. Hakaret suçunda (TCK m. 125) ise genellikle somut bir fiil isnadı değil, kişinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte soyut bir 'değer yargısı' (aptal, şerefsiz gibi) veya sövme söz konusudur. Bu değer yargıları, doğası gereği ispatlanabilir nitelikte değildir. İftirada 'Bu adam şu tarihte hırsızlık yaptı' denir; bu araştırılır. Hakarette 'Bu adam hırsızın tekidir' denir; bu ise bir değer yargısıdır.