CMK m. 213'ün gerekçesine göre, sanığın Cumhuriyet Savcılığında veya kollukta yaptığı açıklamalar neden 'ikrar' olarak kabul edilmemektedir ve bu açıklamaların duruşmada okunabilmesinin amacı nedir?

CMK m. 213'ün gerekçesine göre, hukuki anlamda 'ikrar', sanığın yüklenen suçu işlediğini 'hâkim huzurunda' kabul etmesidir. Savcılık veya kollukta yapılan açıklamalar ise 'ikrar' değil, 'sanık açıklamaları' delili olarak kabul edilir. Bunun temel nedeni, insan haklarına saygı ve ifadenin güvenilirliğidir; zira sadece hâkim tarafından düzenlenen bir tutanağın tam olarak güvenilir olabileceği ve ifadenin baskı altında alınmadığından emin olunabileceği varsayılır. Bu nedenle bu tutanaklar, ikrara delil olmak için değil, ancak sanığın duruşmadaki beyanları ile 'aralarında bir çelişki bulunması hâlinde' bu çelişkiyi aydınlatmak ve maddi gerçeğe ulaşmak amacıyla duruşmada okunabilir.