Cesedi bulunamayan bir kişiye ilişkin kasten öldürme davasında, mahkumiyet kararı verilebilmesinin ön şartı nedir ve bu durum 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir?

Mahkumiyet kararı verilebilmesinin ön şartı, ölüm neticesinin her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delillerle ortaya konulmasıdır. Kişinin ölüp ölmediğinin bir ihtimalden ibaret olduğu durumlarda, bu ihtimale dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Bu durum, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin ve Anayasa m. 38/4'te güvence altına alınan masumiyet karinesinin doğrudan bir sonucudur. Sadece bir şüpheye dayanarak kişinin öldüğünü varsaymak ve bu varsayım üzerinden bir mahkumiyet inşa etmek, ceza hukukunun temel ilkelerini ihlal eder. Bu nedenle, ceset olmasa dahi, kişinin hayatta olma olasılığını tamamen ortadan kaldıran (örneğin, yaşamla bağdaşmayacak şekilde vücut parçalarının bulunması gibi) çok güçlü ve kesin delillerin varlığı gerekir (sen.av.tr/tr/makale/cesetsiz-cinayet).