Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 09.01.2018 tarihli kararında, hakaret ve tehdit suçlarından yargılanan sanık hakkında uzlaştırma hükümlerinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 6763 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin 'hakaret' suçu açısından uzlaştırma kapsamına etkisini açıklayınız.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin E: 2017/5057, K: 2018/267 sayılı kararında belirtildiği üzere, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun, CMK m. 253'te önemli değişiklikler yaparak uzlaştırma kapsamını genişletmiştir. Değişiklikten önce, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hakaret suçu (TCK m. 125/3-a) gibi bazı hakaret türleri, uzlaştırma kapsamında değildi. Ancak 6763 sayılı Kanun ile CMK m. 253/3'teki bu engel kaldırılmış ve kural olarak tüm hakaret suçları (kamu görevlisine karşı işlenenler dahil) uzlaştırma kapsamına alınmıştır. Yargıtay kararında, sanığa isnat edilen tehdit suçunun zaten uzlaştırma kapsamında olduğu, hakaret suçunun ise suç tarihinde kapsam dışı olmasına rağmen yeni düzenleme ile kapsama girdiği belirtilmiştir. TCK m. 7 (lehe kanun) ilkesi gereği, bu lehe usul hükmünün derdest olan davada sanık hakkında uygulanması ve taraflara uzlaşma teklifinde bulunulması gerektiği, bu nedenle hükmün bozulduğu anlaşılmaktadır.