CMK m. 286/2-b hükmü, ilk derece mahkemesince verilen 5 yıl veya daha az hapis cezasını içeren mahkumiyet hükmünü, Bölge Adliye Mahkemesi'nin (BAM) duruşma açarak 'beraat' hükmüne çevirmesi durumunda temyiz yolunu kapatır mı? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E: 2018/38, K: 2018/113 sayılı kararının bu konudaki yorumunu ve gerekçelerini açıklayınız.

Hayır, temyiz yolunu kapatmaz. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E: 2018/38, K: 2018/113 sayılı kararında bu konu ayrıntılı olarak incelenmiş ve BAM tarafından verilen bu tür bir beraat kararının temyiz edilebileceğine hükmedilmiştir. Kararın temel gerekçeleri şunlardır: 1. **Lafzî Yorum:** CMK m. 286/2-b'deki 'hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları' ifadesi, yine bir 'hapis cezasına' ilişkin mahkumiyet kararını ifade eder. Beraat, düşme, ret gibi kararlar bu kapsamda değildir. 2. **Sistematik Yorum:** Kanun koyucu, CMK m. 286/2'nin diğer bentlerinde (örneğin d, e bentleri) temyiz edilemeyecek kararları sayarken 'her türlü' ibaresini kullanmışken, (b) bendinde bu ibareyi bilinçli olarak kullanmamıştır. Bu durum, (b) bendi kapsamının sadece mahkumiyet kararlarıyla sınırlı olduğunu gösterir. 3. **Amaçsal Yorum ve Hak Arama Özgürlüğü:** Temyiz yolunun kapalı olması istisnai bir durumdur ve dar yorumlanmalıdır. İlk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünü tamamen ortadan kaldıran bir beraat kararının denetim dışında bırakılması, hak arama özgürlüğünü kısıtlar ve kanunun amacına aykırı olur. Üst sınırı on yıldan fazla olan bir suçta ilk derece mahkemesi beraat verdiğinde ve BAM bunu onadığında bile temyiz yolu açıkken, daha az cezalı bir suçta mahkumiyetin beraate çevrilmesi kararının temyize kapalı olması çelişki yaratır. Bu gerekçelerle YCGK, ilk derece mahkemesince verilen 5 yıl veya daha az hapis cezası içeren mahkumiyet hükmünün, BAM tarafından kaldırılarak beraat kararı verilmesi halinde bu beraat kararının temyize tabi olduğuna karar vermiştir.