Sanığın, kooperatife ait parayı zimmetine geçirdikten sonra, soruşturma başlamadan önce bu parayı iade etmesi, ancak parayı doğrudan kooperatif kasasına değil de kendi şahsi hesabından kooperatifin iş yaptığı başka firmalara havale ederek harcaması durumunda, bu eylem etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilebilir mi?

Bu durumun etkin pişmanlık olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, yapılan harcamaların gerçekten kooperatif menfaatine olup olmadığının ispatına bağlıdır. Eğer sanık, bu parayı gerçekten kooperatifin borçları veya zorunlu harcamaları için kullandığını ve bu harcamaların kooperatifi zarara uğratmadığını kanıtlayabilirse, bu durum zimmet suçunun oluşumunu engelleyebilir veya en azından zararın giderilmesi olarak kabul edilerek etkin pişmanlık (TCK m. 248) kapsamında değerlendirilebilir. Ancak, sanığın bu iddiasını somut delillerle (fatura, makbuz, tanık beyanları, keşif, bilirkişi raporu) ispatlaması gerekir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2017/1187 sayılı kararında da, sanığın 'paranın kooperatife harcandığı' savunması karşısında, bu harcamaların gerçekliğinin araştırılması için detaylı bir inceleme yapılması (keşif, bilirkişi raporu, banka kayıtları vb.) gerektiği, bu yapılmadan hüküm kurulmasının 'eksik inceleme' olacağı belirtilmiştir. Dolayısıyla, salt paranın harcandığını iddia etmek yeterli değildir, bu harcamanın kooperatif yararına olduğunun kanıtlanması gerekir.