Zimmet suçundan yargılanan sanık hakkında TCK m. 53/5'in uygulanması ne anlama gelir ve bu hak yoksunluğu ne zaman başlar? (Yargıtay 5. CD, E: 2015/13394, K: 2017/1187)

TCK m. 53/5'in uygulanması, belirli bir hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suçlarda, sanığın mahkum olduğu cezanın infazından sonra da bu hak ve yetkiyi kullanmaktan yasaklanması anlamına gelen özel bir güvenlik tedbiridir. Zimmet suçu, TCK m. 53/1-d'de sayılan 'bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tâbi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten' yoksunluğu gerektiren bir suçtur. Sanık bu suçu bu yetkiyi kötüye kullanarak işlediği için, mahkeme TCK m. 53/5 uyarınca, 'cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar' süreyle bu hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına karar vermelidir. Bu yasaklılık, hapis cezasının kanuni bir sonucu olan ve infazla sona eren TCK m. 53/1'deki hak yoksunluğundan farklı olarak, infaz bittikten sonra başlayan ek bir tedbirdir. Yargıtay 5. CD'nin 2017/1187 sayılı kararında da bu maddenin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi bir bozma nedeni sayılmıştır.