Açığa imzanın kötüye kullanılması (TCK m. 209/1) suçunun ispatı konusunda, ceza muhakemesindeki 'serbest delil' ilkesi ile hukuk muhakemesindeki 'senede karşı senetle ispat' kuralı çatıştığında, Yargıtay hangi görüşü benimsemektedir?

Yargıtay, yerleşik içtihatları ve özellikle 24.03.1989 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, bu suçun ispatında hukuk usulü kurallarının uygulanması gerektiğini benimsemektedir. Buna göre, imzalı boş bir kağıdın anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiası, HMK'da belirtilen istisnalar (yakın akrabalık, hile, cebir vb.) dışında tanıkla değil, ancak yazılı delille ispat edilebilir. Yargıtay bu yaklaşımı, ceza ve hukuk mahkemeleri arasında çelişkili kararlar çıkmasını önlemek, hukuki güvenliği ve ticari hayatın istikrarını korumak amacıyla benimsemiştir. (Bkz: Ceza Genel Kurulu, E. 2017/31, K. 2020/354)