Bir kimsenin, diğerini zorla bir arabaya bindirip, şehir dışında ıssız bir yere götürüp orada serbest bırakması, TCK m. 110'daki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması açısından nasıl değerlendirilir?

Bu durum, TCK m. 110'daki etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına engeldir. Etkin pişmanlığın temel şartlarından biri, mağdurun 'zarar görmeyeceği ve istediği yere rahatlıkla ulaşabileceği güvenli bir mahalde' serbest bırakılmasıdır. Şehir dışında, ıssız bir yer, özellikle gece vakti, 'güvenli bir mahal' olarak kabul edilemez. Mağdur, bu durumda yeni tehlikelerle (soğuk, vahşi hayvanlar, başka suç failleri vb.) karşı karşıya kalabilir ve evine veya güvenli bir yere ulaşmakta ciddi zorluklar yaşayabilir. Fail, mağduru özgürlüğüne kavuşturmuş olsa da, onu yeni bir tehlikenin içine atarak serbest bırakmıştır. Bu, pişmanlığın samimi olmadığını ve mağdurun güvenliğinin düşünülmediğini gösterir. Bu nedenle, fail etkin pişmanlık indiriminden yararlanamaz. (Bkz: YCGK-K.2020/159)