TCK m. 244/4'teki haksız çıkar sağlama yoluyla bilişim suçunun, TCK m. 142/2-e'deki bilişim suretiyle hırsızlık suçuna göre 'tali norm' niteliğinde olması ne anlama gelir? Mahkeme bu iki suç arasında nasıl bir öncelik sıralaması yapmalıdır?

Bir normun 'tali (ikincil) norm' olması, ancak başka bir özel ve öncelikli normun uygulanamadığı durumlarda devreye girmesi anlamına gelir. TCK m. 244/4'ün metnindeki '...başka bir suç oluşturmaması halinde...' ifadesi, bu normun tali niteliğini açıkça ortaya koyar. Bu, ceza hukukundaki 'sübssidiarite' ilkesinin bir yansımasıdır. Mahkeme, bilişim sistemleri kullanılarak haksız bir çıkar sağlandığı bir olayla karşılaştığında, öncelikle bu eylemin kanunda özel olarak düzenlenmiş daha ağır suçları (asli normları) oluşturup oluşturmadığını değerlendirmelidir. Bu suçların başında TCK m. 142/2-e (bilişim suretiyle hırsızlık) ve TCK m. 158/1-f (bilişim suretiyle dolandırıcılık) gelir. Eğer eylem, bu suçlardan birinin tanımına uyuyorsa, faile o suçtan ceza verilir. Eğer eylem, bu suçların unsurlarını taşımıyorsa (örneğin ortada çalınan bir para veya aldatılan bir insan yoksa), o zaman son çare olarak tali norm olan TCK m. 244/4'ün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilir. (Bkz: Yargıtay 13. Ceza Dairesi - Karar: 2014/18903)