Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 2016/17320 E. sayılı kararında, hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçmenin cezanın infazına engel olmayacağı (TCK m. 74/3) belirtilmiştir. Bu kuralın temel mantığı nedir?

TCK m. 74/3'teki (aslında m. 73/4 olmalı) bu kuralın temel mantığı, 'hukuki güvenlik' ve 'kesin hükmün dokunulmazlığı' (ne bis in idem) ilkeleridir. Bir ceza davası, tüm kanun yolları tüketilerek kesinleştiğinde, devletin o fiil üzerindeki cezalandırma yetkisi nihai bir sonuca ulaşmış olur. Hüküm, artık bireylerin (mağdur veya sanık) iradesiyle değiştirilemeyecek bir nitelik kazanır. Eğer kesinleşmeden sonraki vazgeçmenin infazı engelleyeceği kabul edilseydi, bu durum infaz aşamasında sürekli bir belirsizlik yaratır, hükümlünün cezasının infaz edilip edilmeyeceği mağdurun keyfiyetine bağlı kalırdı. Bu da ceza adalet sisteminin otoritesini ve öngörülebilirliğini zedelerdi. Bu nedenle kanun koyucu, vazgeçme hakkını 'hükmün kesinleşmesi' anıyla sınırlamış, bu andan sonra kamu otoritesinin infaz yetkisinin bireysel tasarruflardan etkilenmeyeceğini hükme bağlamıştır.