TCK m. 163/1'de düzenlenen 'otomatlar aracılığı ile sunulan hizmetten karşılıksız yararlanma' suçu ile TCK m. 157'de düzenlenen dolandırıcılık suçu arasındaki temel ayrım nedir?

Bu iki suç arasındaki temel ayrım, aldatılan varlığın 'insan' olup olmamasında yatar. TCK m. 157'deki dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için, failin hileli davranışlarla bir 'insanı' aldatması ve bu aldatma sonucu yarar sağlaması gerekir. Suçun mağduru insandır. TCK m. 163/1'de ise, fail bir insanı değil, bir 'makinayı' (otomatı) aldatmakta veya teknik işleyişine müdahale ederek hizmetten bedel ödemeden yararlanmaktadır. Örneğin, turnikeye sahte jeton atmak, otobüsteki validatöre geçersiz kart okutmak, otomat makinesine ip bağlayarak para atıp geri çekmek gibi eylemler, bir insanı aldatmaya yönelik olmadığı için dolandırıcılık değil, karşılıksız yararlanma suçunu oluşturur. TCK m. 163'ün gerekçesinde de bu ayrım, 'dolandırıcılık suçu açısından hilenin varlığı için muhatabın mutlaka insan olması gerekir' şeklinde açıkça belirtilmiştir.