Bir kimsenin, borçlusuna ait imzalı boş bir kağıdı, aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak daha yüksek bir meblağ ile 'senet' olarak doldurup icraya koyması eylemi, TCK m. 209/1'e göre cezalandırılırken, iddianın ispatı açısından katılanın tanık dinletme talebi mahkeme tarafından neden reddedilmelidir?

Çünkü Yargıtay'ın yerleşik içtihatları ve 24.03.1989 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, imzalı boş bir kağıdın anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiası, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki (HMK) ispat kurallarına tabidir. HMK m. 201, senede (veya senede bağlanması gereken hukuki işlemlere) karşı ileri sürülen ve senedin hükmünü ortadan kaldıracak iddiaların tanıkla ispat edilemeyeceğini, ancak yazılı delille ispat edilebileceğini düzenler. Ceza mahkemesi, TCK m. 209/1'deki suçun sübutunu araştırırken, bu hukuki işlemin (senedin doldurulması) geçerliliğine ilişkin 'ön sorunu' çözdüğü için, HMK'daki bu kurala uymak zorundadır. Aksi takdirde, ceza mahkemesinde tanıkla ispatlanıp mahkumiyet verilen bir senet, hukuk mahkemesinde yazılı delil olmadığı için geçerli sayılabilir ve bu durum hukuk düzeninde bir çelişki yaratır. Bu nedenle mahkeme, katılanın tanık dinletme talebini reddetmeli ve ondan iddiasını destekleyen bir yazılı delil (protokol, yazışma, ibraname vb.) sunmasını istemelidir. (Bkz: YCGK - 2018/634 K.)