Zimmet suçu (TCK m. 247) ile hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçu (TCK m. 155/2) arasındaki temel ayrım nedir? Failin 'kamu görevlisi' olması bu ayrımda nasıl bir rol oynar?

İki suç arasındaki temel ayrım, suçun failinin hukuki statüsünde ve korunan hukuki değerde yatar. Zimmet suçunu (TCK m. 247) ancak bir 'kamu görevlisi' işleyebilir. Bu suç, 'özgü suç' niteliğindedir. Zimmet suçunda korunan hukuki değer, sadece malvarlığı değil, aynı zamanda kamu idaresine duyulan güven ve idarenin saygınlığıdır. Hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu (TCK m. 155/2) ise, kamu görevlisi olmayan, özel bir hizmet ilişkisi (işçi-işveren, vekil-müvekkil vb.) çerçevesinde kendisine mal teslim edilen herhangi bir kişi işleyebilir. Burada korunan hukuki değer, kişiler arasındaki güven ilişkisi ve malvarlığıdır. Eğer bir belediye veznedarı tahsil ettiği parayı mal edinirse 'zimmet', bir şirketin tahsildarı tahsil ettiği parayı mal edinirse 'hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma' suçu oluşur. Failin kamu görevlisi olup olmaması, suçun vasfını belirleyen temel kriterdir.