TCK m. 53/5'e göre, belirli bir hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suç işleyen memur sanık hakkında verilmesi gereken hak yoksunluğu kararının kapsamı ne olmalıdır? Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2017/864 sayılı kararında, bu konuda yapılan hangi hata eleştirilmiştir?

TCK m. 53/5, görevin kötüye kullanılması suretiyle işlenen suçlarda, mahkum olunan cezanın infazından sonra da işlemek üzere, sanığın bu hak ve yetkiyi kullanmasının yasaklanmasına karar verilmesini öngörür. Bu yasaklama süresi, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar olabilir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2017/864 sayılı kararında eleştirilen hata, bu hak yoksunluğuna karar verilmemesidir. Kararda, 'Suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi' bir kanuna aykırılık olarak tespit edilmiştir. Bu, mahkemenin TCK m. 53/5'i uygulama zorunluluğu olduğunu, bunun takdire bağlı olmadığını göstermektedir. Aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamış olsa da, doğru uygulama sanığın kötüye kullandığı hak ve yetkileri (örneğin memuriyet görevini ifa etme) belirli bir süre daha kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesidir.