Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin Can Dündar ve Erdem Gül kararıyla ilgili olarak 'yasama dokunulmazlığı'nın Anayasa'daki geçici madde 20 ile ilişkisi hakkında çoğunluk ve karşı oy gerekçeleri arasındaki temel fark nedir?

Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2018/2088 E., 2018/2728 K. sayılı kararında çoğunluk görüşü, Anayasa'nın geçici 20. maddesini, 83/2 maddesine nazaran 'Anayasal bir özel hüküm' olarak kabul etmiş ve bu maddenin, dokunulmazlığın kaldırılmasına dair bir parlamento kararı olmadığı, doğrudan 83/2'nin uygulanmasını engelleyen bir istisna olduğunu belirtmiştir. Bu nedenle, geçici 20. madde kapsamında yasama dokunulmazlığı kalkan milletvekilinin yeniden seçilmesi halinde 83/4 maddesinin uygulanmayacağını (yani dokunulmazlık kazanmayacağını) savunmuştur. Karşı oy ise, Anayasa 83/4'e göre 'Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır' hükmünün geçerliliğini koruduğunu, geçici 20. maddenin sadece belirli bir zaman dilimindeki dosyalar için 'izin prosedürünü' geçici olarak kaldırdığını, ancak milletvekilinin yeniden seçilmesiyle dokunulmazlık statüsünü tekrar kazandığını ve yargılamanın devamı için Meclisin yeniden dokunulmazlığı kaldırması gerektiğini savunmuştur. Karşı oy, kanun koyucunun amacının, Anayasa Komisyonu Başkanı'nın açıklamalarında da görüldüğü üzere, 'toplu dokunulmazlık kaldırma' olmadığını, sadece süreçteki tıkanıklığı gidermeyi amaçladığını vurgulamıştır.