Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2018/2088 E., 2018/2728 K. sayılı kararındaki 'Can Dündar davası'nda, sanık Enis Berberoğlu hakkında Milletvekili dokunulmazlığının yeniden seçilmesi halinde devam edip etmeyeceği konusundaki tartışmayı, Anayasa'nın 83. maddesinin 4. fıkrası ve Geçici 20. maddesi çerçevesinde değerlendiriniz. Çoğunluk ve karşı oy gerekçelerini ayrı ayrı analiz ederek hukuki tartışmanın temel dayanaklarını belirtiniz.

Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2018/2088 E., 2018/2728 K. sayılı kararındaki en kritik tartışmalardan biri, sanık Enis Berberoğlu'nun yeniden milletvekili seçilmesi halinde yasama dokunulmazlığının devam edip etmeyeceğiydi. **Çoğunluk görüşü**, Anayasa'ya 20.05.2016 tarihli ve 6718 sayılı Kanun'la eklenen Geçici 20. maddenin, Anayasa'nın 83/2. fıkrasının birinci cümlesinin (yasama dokunulmazlığı genel hükmü) uygulanmasını geçici olarak askıya alan 'anayasal bir özel hüküm' niteliğinde olduğunu belirtmiştir. Çoğunluğa göre, bu madde ile dokunulmazlığı 'kendiliğinden kaldırılan' milletvekilleri, yargılandıkları suçlar yönünden yeni bir yasama dokunulmazlığına kavuşamayacakları için Anayasa'nın 83/4. fıkrasının ('Tekrar seçilen milletvekili hakkında soruşturma ve kovuşturma, Meclisin yeniden dokunulmazlığını kaldırmasına bağlıdır.') tatbik kabiliyeti bulunmamaktadır. **Karşı oy gerekçesi** ise, Anayasa'nın 83/4. fıkrasının açık hükmü gereğince 'her seçim dönemini milletvekili dokunulmazlığı için ayrı değerlendirdiğini' ve daha önce dokunulmazlığı kaldırılan milletvekilinin yeniden seçilmesi halinde Meclisin dokunulmazlığı yeniden kaldırması gerektiğini savunmuştur. Karşı oy, Geçici 20. maddenin bir 'anayasa değişikliği' maddesi değil, sadece 83/2'nin geçici olarak uygulanmamasına ilişkin bir düzenleme olduğunu, dolayısıyla 83/4'ün varlığını sürdürdüğünü ve geçerli olduğunu belirtmiştir. Ayrıca, kanun koyucunun amacının ve TBMM Anayasa ve Adalet Karma Komisyonu Başkanı'nın açıklamalarının, yeniden seçilen milletvekilinin dokunulmazlığı tekrar kazanacağı yönünde olduğunu vurgulamıştır. Hukuki tartışmanın temel dayanağı, anayasa maddelerinin sistematik yorumu, 'özel hüküm-genel hüküm' ilişkisi, istisnaların dar yorumlanması prensibi ve yasama dokunulmazlığı müessesesinin amacıdır. Karşı oy, çoğunluk görüşünün hukuk güvenliği ilkesine aykırı olduğunu iddia etmiştir. (Yargıtay 16. CD. 2018/2088 E., 2018/2728 K.; Anayasa m. 83, Geçici m. 20)