Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) ve 6552 sayılı Kanun kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı açılacak davalarda getirilen 'kuruma müracaat zorunluluğu'nu 'dava şartı' kavramı açısından değerlendiriniz. Bu dava şartının 'sonradan tamamlanabilen dava şartları' kategorisine girip girmediğini ve bu konuda Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2015/20060 E., 2017/3985 K. sayılı kararındaki görüşünü analiz ediniz.

6552 sayılı Kanun'un 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda (hizmet akdine tabi zorunlu sigortalılık tespiti hariç), dava açılmadan önce Sosyal Güvenlik Kurumuna müracaat edilmesi zorunludur. Kurum 60 gün içinde cevap vermezse talep reddedilmiş sayılır. Kuruma karşı dava açılabilmesi için taleplerin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması şarttır. Bu düzenleme, HMK madde 114/2'de belirtilen 'diğer Kanunlarda yer alan dava şartları' kapsamına girer. Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2015/20060 E., 2017/3985 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, bu müracaat zorunluluğu bir 'dava şartı'dır. Kararda, bu dava şartının HMK m. 115/2'de düzenlenen 'sonradan tamamlanabilen dava şartları' kategorisine girdiği kabul edilmiştir. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse, davacıya eksikliğin giderilmesi için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı tamamlanmazsa dava usulden reddedilir. Bu yaklaşım, uyuşmazlıkların yargıya intikal etmeden önce idari yollardan çözülmesini teşvik ederken, bireylerin hak arama hürriyetini tamamen kısıtlamayarak eksikliğin giderilmesi imkanı sunar. (6552 SK m. 64; 5521 SK m. 7/3; HMK m. 114/2, 115/2; Yargıtay 10. HD. 2015/20060 E., 2017/3985 K.)