Birleşen bir davada, asıl davanın davalısı aynı zamanda birleşen davanın davacısıdır. Bu taraf, mahkeme kararını temyiz ettikten sonra, 'taraflar arasında sulh olunduğunu' belirterek temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirmiştir. Yargıtay bu beyanı nasıl yorumlamalıdır? Bu beyanın hukuki niteliği nedir?

Yargıtay, bu beyanı 'temyizden feragat' olarak yorumlamalıdır. Feragat, HMK m. 307'de 'talep sonucundan vazgeçme' olarak tanımlanmıştır. Temyiz aşamasında yapılan bir vazgeçme beyanı, davanın esasından mı yoksa sadece temyiz hakkından mı vazgeçildiği konusunda yoruma açıktır. Ancak somut olayda taraf, açıkça 'temyiz isteminden' vazgeçtiğini belirtmiş ve gerekçe olarak da 'sulh' olunduğunu göstermiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2016/9832 E., 2017/4108 K. sayılı kararında da benzer bir durumda, bu beyan 'temyiz talebinden vazgeçme mahiyetinde' kabul edilmiştir. Bu beyan, davanın esasından feragat anlamına gelmez, sadece kanun yoluna başvuru hakkından vazgeçildiği anlamına gelir. Hukuki sonucu, temyiz talebinin reddine karar verilmesi ve ilk derece mahkemesi kararının kesinleşmesidir. Taraf, davanın esasından değil, sadece temyiz incelemesinden vazgeçmiş olur.