Bir işçinin çalışma koşullarında yapılan esaslı bir değişikliği (örn: görev yerinin değiştirilmesi) yazılı olarak kabul etmeyip, fiilen yeni görev yerinde bir süre çalışmaya devam etmesi, bu değişikliği 'zımnen kabul ettiği' anlamına gelir mi? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımı nedir?

Hayır, bu durum tek başına zımni kabul anlamına gelmez. İş K. m. 22, çalışma koşullarında esaslı değişikliğin işçi tarafından 'yazılı olarak' kabul edilmesi gerektiğini açıkça düzenlemiştir. Kanun, işçinin iradesinin korunması için özel bir şekil şartı öngörmüştür. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre (örn: Yargıtay 9. HD - Karar: 2020/6369), işçinin, işini kaybetme endişesi gibi nedenlerle bir süre yeni koşullarda çalışmaya devam etmesi, bu değişikliği zımnen kabul ettiği şeklinde yorumlanamaz. İşçi, bu değişikliğe rıza göstermediğini daha sonra ileri sürerek, haklı nedenle fesih gibi haklarını kullanabilir. Zımni kabulün geçerli sayılabilmesi için, işçinin iradesinin değişikliği benimsediği yönünde çok açık ve şüphesiz karinelerin bulunması gerekir, ki bu çok istisnai bir durumdur.