2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 103. maddesi, TIR çekicilerinde gümrük vergisinden muaf olarak 'ithal edilecek' yakıt miktarını 550 litre ile sınırlamaktadır. Bu hükmün, 'ihraç' edilen eşyayı taşıyan araçlara yapılacak motorin teslimlerindeki KDV istisnası için kıyasen uygulanması, 'verginin kanuniliği' ve 'kıyas yasağı' ilkeleri çerçevesinde neden sorunludur?

Bu uygulamanın sorunlu olmasının iki temel nedeni vardır: 1) **Lafzı Yorum:** Karar metni açıkça 'ithal edilecek' yakıt miktarından bahsetmektedir. Vergi hukukunda kural olarak lafzı yorum esastır. İthalat için öngörülen bir kuralın, kanuni bir dayanak olmaksızın ihracat için de geçerli sayılması, kanunilik ilkesini zedeler. 2) **Kıyas Yasağı:** Vergi hukukunda, özellikle yükümlülük getiren veya istisnaları daraltan yorumlarda kıyas yasağı geçerlidir. İthalata ilişkin bir istisna sınırının, ihracata ilişkin bir istisna için de uygulanması, kanunda olmayan bir sınırlamayı kıyas yoluyla yaratmak anlamına gelir. Bu, Anayasa m. 73'ün gerektirdiği kanuni belirlilik ve öngörülebilirlik ilkesine aykırıdır. Anayasa Mahkemesi'nin Bilnam A.Ş. kararında da bu tür bir genişletici yorumun kanunilik ilkesini ihlal ettiği vurgulanmıştır.