Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/105 E. sayılı kararında tartıştığı temel hukuki uyuşmazlık nedir? Kurul, 'suçüstü' halinde kolluğun arama yetkisini nasıl yorumlamış ve PVSK ile CMK'yı nasıl birbiriyle ilişkilendirmiştir?

Yargıtay CGK'nın 2016/105 E. sayılı kararında temel uyuşmazlık, usulüne uygun bir arama kararı veya emri olmaksızın, kolluğun şüphe üzerine durdurduğu sanığın üzerinde yaptığı arama sonucu elde edilen delillerin (uyuşturucu madde) hukuka uygun olup olmadığıdır. Kurul, olayın bir 'suçüstü' hali teşkil ettiğini kabul etmiştir. Bu durumda kolluğun, CMK m. 90/4, PVSK m. 13/1-A ve Ek 6. maddeleri uyarınca, suç delillerinin kaybolmasını önlemek için derhal gerekli tedbirleri alma yetkisi ve görevi bulunduğunu belirtmiştir. Bu tedbirler kapsamında yapılan kaba üst aramasının, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 8. maddesi uyarınca da ayrıca bir arama kararı gerektirmediğini ve bu şekilde elde edilen delilin hukuka uygun olduğunu kabul etmiştir. Böylece, suçüstü halinde delillerin karartılmasını önleme görevi, CMK'daki arama kararı zorunluluğuna bir istisna olarak yorumlanmıştır.