Bir kamu görevlisi hakkında, 657 sayılı Kanun'un 138. maddesinde sayılan yetkililerden biri (örneğin, bir bakanlık müfettişi) tarafından görevden uzaklaştırma kararı verilmiştir. Bu kararın, memurun 'birinci derecedeki amirine' ve 'atamaya yetkili amirine' bildirilmesi zorunluluğunun amacı nedir? Bu bildirimin yapılmamasının hukuki sonucu ne olur?

Cevap: 657 sayılı Kanun'un 138. maddesinin (b) bendi, müfettişler tarafından verilen görevden uzaklaştırma kararlarının, derhal memurun o yerdeki birinci derecedeki amirine ve atamaya yetkili amirine bildirilmesini zorunlu kılar. Bu bildirim yükümlülüğünün birden fazla amacı vardır: 1) İdari Hiyerarşinin ve İşleyişin Korunması: Memurun birinci derecedeki amiri, personelin görevde olup olmadığını bilmek ve hizmetin aksamaması için gerekli tedbirleri (göreve vekalet edecek birini atama vb.) almak zorundadır. Bu bildirim, idari işleyişin devamlılığını sağlar. 2) Denetim ve Kontrol Mekanizması: Kararın, memurun asıl sicil amiri olan 'atamaya yetkili amire' bildirilmesi, bir denetim mekanizması işlevi görür. Atamaya yetkili amir, müfettişin verdiği kararın yerindeliğini değerlendirebilir ve gerekirse bu tedbirin kaldırılması veya değiştirilmesi için girişimde bulunabilir. Bu, müfettişlere tanınan geniş yetkinin, kurumun üst yönetimi tarafından kontrol altında tutulmasını sağlar. 3) Personel Yönetiminin Sağlanması: Atamaya yetkili amir, memurun özlük hakları, sicili ve geleceği ile ilgili kararları veren makamdır. Tedbirden haberdar olması, personel yönetimi ve planlaması açısından zorunludur. Bu bildirimin yapılmaması, tek başına görevden uzaklaştırma işlemini sakatlamaz veya iptal nedeni sayılmaz. Bu, bir 'esaslı şekil şartı' değil, 'tamamlayıcı bir usul' işlemi olarak kabul edilir. Ancak, bu bildirimin yapılmamasından kaynaklanan bir hizmet aksaklığı veya memurun hak kaybı (örneğin, göreve iadesinin gecikmesi) olursa, bu durum idarenin ve ilgili müfettişin sorumluluğunu doğurabilir. Bu, daha çok idari işleyişin düzenine ilişkin bir kuraldır.