Metinde geçen Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 28.03.2019 tarihli kararında, çoğunluk görüşü sanığın mahkumiyetine karar verirken hangi delilleri birlikte değerlendirmiştir? Karşı oy görüşünün bu delilleri neden yetersiz bulduğunu açıklayınız.

Çoğunluk görüşü, sanığın mahkumiyetine karar verirken tek bir delile değil, birden çok yan delili bir araya getirerek bir sonuca ulaşmıştır. Bu deliller şunlardır: 1. Sanığın, uyuşturucunun bulunduğu artçı araca öncülük eden araçta diğer sanıklarla birlikte bulunması. 2. Sanığın, 'Diyarbakır merkezin dışına çıkmadık' savunmasına rağmen, öncü aracın PTS kayıtlarında uyuşturucunun temin edildiği bilinen Lice ilçesi civarında tespit edilmesi. 3. Sanığın ve diğer sanıkların kullandıkları GSM hatlarının, kritik saatlerde uzunca bir süre sinyal vermemesi (telefonları kapatma). 4. Öncü araçtaki diğer sanıkların, artçı araçtaki sanıkla HTS kayıtlarına göre irtibat halinde olmaları. Çoğunluk, bu delilleri bir bütün olarak değerlendirerek sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna ve eylemin sabit olduğuna karar vermiştir. Karşı oy görüşü ise bu delilleri şu nedenlerle yetersiz bulmuştur: - Sanığın sadece diğer sanıklarla aynı araçta bulunmasının suça iştirak anlamına gelmeyeceği. - Sanığın diğer sanıklar aleyhine bir ifadesinin olmaması ve diğerlerinin de onun aleyhine bir beyanının bulunmaması. - Sanığın, artçı araçtaki sanıkla en yakın 13 gün önce yaptığı ve içeriği bilinmeyen bir HTS kaydı dışında, suçla doğrudan bağlantısını gösteren somut bir delilin olmaması. - Karşı oy, cezanın ihtimale değil, kesin ve açık ispata dayanması gerektiğini, mevcut delillerin ise mahkumiyet için gereken 'her türlü kuşkudan uzak' kesinlik düzeyinde olmadığını savunarak beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmiştir.